
Jak ocenić ryzyko składników na BOM
By Madhur Gandhi
Quick Summary
- Nie wszystkie składniki BOM niosą ze sobą takie samo ryzyko. Ramy punktowe pozwalają określić priorytety, które wymagają natychmiastowej uwagi i które mogą być monitorowane
- Status cyklu życia, liczba źródeł, czas realizacji i złożoność zastępcza są czterema czynnikami o wyższej wadze w każdym wskaźniku ryzyka składnika
- Według Z2Data, około 30% składników w typowym przemysłowym BOM jest w stanie NRND lub EOL w dowolnym momencie
- Wynik oceny ryzyka BOM nie jest raportem. Jest to lista działań priorytetowych z właścicielami i terminami
- Ocena ryzyka BOM powinna być procesem powtarzającym się, a nie jednokrotnym audytem. Stałe zmiany statusu komponentu
Czynniki ryzyka: Co do oceny
Solidna ocena ryzyka BOM uwzględnia wiele niezależnych czynników. Żaden czynnik nie jest wystarczający sam w sobie. Składnik może być aktywny w produkcji z wielu źródeł i nadal niesie ze sobą wysokie ryzyko podrabiania. Pojedynczy komponent może mieć zdrową pozycję w zaopatrzeniu, jeżeli jego czas realizacji jest stabilny, a jego cykl życia jest wczesny. Wynik łączy czynniki, aby stworzyć obraz złożony.
Status cyklu życia Najbardziej bezpośredni wskaźnik ryzyka dostaw. Etapy cyklu życia postęp z aktywnej produkcji poprzez NRND (Nie Zalecane dla nowych wzorów), do ostatniego czasu-buy / LTB, do EOL / zaniechanie. Składnik aktywny o niedawnej dacie wprowadzenia produktu niesie ze sobą niskie ryzyko cyklu życia. Komponent NRND sygnalizuje, że producent przygotowuje się do jego przerwania: jest to etap, na którym powinna rozpocząć się migracja lub planowanie zakupu przez całe życie, nie po przybyciu PDN.
Ocena według etapu: Aktywne (niskie), NRND (średnie), LTB ogłoszone (wysokie), Przerwane (krytyczne).
Liczba zatwierdzonych źródeł Składniki jednoźródłowe tworzą bezpośrednią zależność od jednego producenta. Jeżeli producent zaprzestaje produkcji, zmienia specyfikacje lub ulega zakłóceniu, nie ma dopuszczalnej alternatywy bez ponownej kwalifikacji. Składniki wieloźródłowe, w przypadku których dwóch lub więcej producentów wytwarza urządzenia o różnej charakterystyce, niosą ze sobą mniejsze ryzyko podaży, ponieważ popyt może być redystrybuowany.
Wynik według liczby źródeł: trzy lub więcej źródeł (niskie), dwa źródła (średnie), jedno źródło (wysokie). Dodać wagę, jeśli pojedyncze źródło jest skoncentrowane w określonej geografii.
Bieżący czas wiodący od autoryzowanej dystrybucji Czas ołowiu jest sygnałem szczelności zasilania w czasie rzeczywistym. Składnik o standardowym czasie realizacji wynoszącym 8-12 tygodni, który nagle cytuje 52 tygodnie, znajduje się pod presją popytu lub ma ograniczenie podaży. Monitoruj trendy czasu wiodącego w czasie, nie tylko aktualne migawki. Czas wiodący, który podwoił się w ciągu sześciu miesięcy jest bardziej znaczącym sygnałem niż długi, ale stabilny czas wiodący.
Wynik według czasu prowadzenia: poniżej 12 tygodni (niski), od 12 do 26 tygodni (średni), powyżej 26 tygodni (wysoki), niedostępne z zatwierdzonych zapasów (krytyczny).
Dni dostawy w ręku Jak długo produkcja może trwać przy obecnym poziomie konsumpcji w istniejących zapasach? Niskie dni dostaw w połączeniu z długim czasem realizacji i podwyższonym ryzykiem cyklu życia stwarzają warunki do zaprzestania produkcji. Czynnik ten łączy ocenę ryzyka z obecną rzeczywistością operacyjną.
Ocena według zasięgu: Ponad 180 dni (niski), 90 do 180 dni (średni), poniżej 90 dni (wysoki), poniżej 30 dni (krytyczny).
Złożoność zamiany Gdyby ten element został jutro przerwany, jak trudno byłoby zakwalifikować zastępstwo? Dla standardowej pasywności w wspólnej wartości i pakiecie odpowiedź jest stosunkowo prosta: wielu producentów produkuje równoważne urządzenia, wysiłek kwalifikacyjny jest ograniczony, a zmiana BOM jest niskie ryzyko. W przypadku złożonych SoC, niestandardowych konfiguracji FPGA lub komponentu powiązanego z konkretnym sterownikiem oprogramowania lub wniosku regulacyjnego, złożoność zastępcza jest wysoka. Czynnik ten uwzględnia obciążenia techniczne i regulacyjne związane z przymusową substytucją.
Wynik według złożoności: Drop- in ekwiwalent dostępny (niski), ekwiwalent elektryczny wymagający walidacji (średni), wymaga firmware lub PCB zmiany (wysoki), wymaga ponownego przedłożenia regulacji (krytyczny).
Ryzyko związane z fałszowaniem w podziale na rodzaje części Nie wszystkie rodzaje komponentów niosą ze sobą takie samo ryzyko podrabiania. Wysokowydajne WWiI (FPGA, mikroprocesory, urządzenia do zarządzania energią), markowe komponenty o szerokich zakresach specyfikacji w poszczególnych klasach, a części o dużych różnicach cenowych pomiędzy prawdziwymi i podrobionymi towarami niosą ze sobą największe ryzyko. Standardowe pasywy wiążą się z mniejszym ryzykiem podrabiania, chyba że zostaną określone z góry (patrz: pasywny element zużywający). Czynnik ten powinien również odzwierciedlać fakt, że część ta była znana z działalności podrabianej zgłoszonej w ERAI lub w innych bazach danych dotyczących incydentów.
Ocena według typu i historii: Standardowe pasywy (niskie), towarowe IC z zatwierdzonych źródeł (niskie średnie), wysokiej wartości IC lub części ze znanymi zdarzeniami podrobionymi (wysokie).
Krytyka zastosowania Kiedy element siedzi w obwodzie wpływa na konsekwencje awarii. Składnik niekrytycznej funkcji pomocniczej niesie ze sobą inne ryzyko niż ten sam składnik na ścieżce kontroli krytycznej dla bezpieczeństwa. W przypadku produktów regulowanych (medycznych, lotniczych, motoryzacyjnych) konsekwencją awarii komponentów jest nie tylko awaria funkcjonalna, ale także konsekwencje regulacyjne i konsekwencje odpowiedzialności. Waga ten czynnik odzwierciedlać konsekwencję awarii w końcowym aplikacji, nie tylko prawdopodobieństwo zdarzenia dostaw.
Ocena według pozycji: Aplikacja pomocnicza (niska), operacyjna, ale niekrytyczna (średnia), bezpieczna lub regulowana (wysoka).
Ważenie czynników
Nie wszystkie czynniki mają taką samą wagę. Stan cyklu życia i złożoność zastępcza to dwa czynniki o dużej wadze, ponieważ określają one strukturalną dotkliwość ryzyka: komponent EOL bez ubytku w alternatywie stanowi problem na poziomie programu, a nie niedogodności związane z zamówieniami. Czas i dni dostawy są czynnikami operacyjnymi, które decydują o pilności. Konsekwencje decydują o fałszerstwie ryzyka i krytyce stosowania.
Praktyczne podejście do ważenia:
Status cyklu życia: 25% Złożoność zamiany: 20% Liczba zatwierdzonych źródeł: 20% Czas wiodący: 15% Dni dostawy: 10% Ryzyko podrabiania: 5% Krytyka wniosku: 5%
Wagi te są punktem wyjścia, a nie stałą formułą. Przemysł regulowany powinien zwiększyć wagę krytyki stosowania i złożoności zastępczej. Wysoka ilość produktów konsumpcyjnych może znacznie zwiększyć wagę czasu i dni dostaw.
Budowa punktacji: Praktyczne podejście
Przyporządkowanie każdemu czynnikowi wyniku liczbowego w spójnej skali, na przykład od 1 (niskie ryzyko) do 4 (krytyczne). Mnożyć każdy wynik czynnika przez jego wagę. Suma ważonych wyników w celu uzyskania złożonej oceny ryzyka między 1 a 4 dla każdego składnika.
W przypadku BOM z setkami komponentów, obliczenia te powinny być dokonywane programowo. Eksportuj BOM do arkusza kalkulacyjnego, zaludnij kolumny czynników używając kombinacji danych z bazy danych cyklu życia (Z2Data, Accuris / SiliconExpert, lub podobnych), danych dystrybutora API dla real- time ołowiu i zapasów, a wewnętrzne dane inżynieryjne dla zastępowania złożoności i krytyki aplikacji. Złożony wynik można obliczyć automatycznie po zaludnieniu kolumn wejściowych.
Praktyczne wąskie gardło nie jest arytmetyką. To zbieranie danych. Stan cyklu życia, czas prowadzenia i poziom zapasów można wyciągnąć z narzędzi trzeciej partii. Złożoność zamiany i krytyka zastosowania wymagają nakładów inżynieryjnych i nie mogą być zautomatyzowane. Plan zorganizowania sesji przeglądu technicznego w celu zaludnienia tych dwóch kolumn w odniesieniu do komponentów o wysokiej złożoności na BOM.
Tiering the BOM
Po wyliczeniu wyników, wymień BOM na trzy kategorie działań.
Poziom dokładności 1: Wymagane natychmiastowe działanie Składniki o złożonych wynikach powyżej określonego progu (na przykład 3.0 lub powyżej w skali 4.0). Wymagają one udokumentowanego planu reakcji u właściciela i terminu: albo decyzji o ostatnim czasie zakupu, ponownej kwalifikacji do alternatywy, lub zmiany projektu. Powinny one zostać poddane przeglądowi w następnym cyklu planowania, a nie w kolejnym przeglądzie rocznym.
Poziom 2: Aktywne monitorowanie Komponenty z wynikami w średnim zakresie (na przykład 2.0 do 3.0). Nie wymagają one podjęcia natychmiastowych działań, ale powinny być monitorowane na podstawie określonej kadencji, zazwyczaj miesięcznie, w przypadku zmian w statusie cyklu życia lub czasu wiodącego, które przeniosłyby je do poziomu 1.
Poziom dokładności 3: Zarządzanie standardowe Komponenty o wynikach poniżej średniego progu. Są one zarządzane w ramach standardowego procesu udzielania zamówień. Powinny one nadal być włączone do okresowego cyklu przeglądu BOM.
Co zrobić z punktacji
Wynik ryzyka jest przydatny tylko wtedy, gdy napędza działanie. W odniesieniu do każdego komponentu Tier I plan reakcji powinien określać: charakter ryzyka (cykl życia, dostawa lub wymiana), preferowaną rozdzielczość (LTB, alternatywne kwalifikacje, przeprojektowanie), właściciela inżynierii i zamówień publicznych, docelową datę zakończenia oraz wszelkie zależności (złożenie wniosku regulacyjnego, ponowny obrót PCB, aktualizacja oprogramowania).
W odniesieniu do komponentów Tier II plan monitorowania powinien określać: źródło danych dla aktualizacji cyklu życia i czasu realizacji, warunki aktywacji, które przeniosłyby komponent do poziomu Tier I oraz częstotliwość przeglądu.
Ocena ryzyka powinna zostać uwzględniona w przeglądach projektu nowego wprowadzenia produktu (NPI), tak aby ryzyko składników było brane pod uwagę na etapie projektowania, gdy substytucja jest najtańsza, a nie w produkcji, kiedy jest najdroższa.
Utrzymanie bieżącego wyniku
Stan cyklu życia składnika zmienia się w sposób ciągły. W następnym cyklu aktualizacji producenta komponent, który uzyskał dziś niski wynik, może przejść do NRND. Czas ołowiu zmienia się wraz z popytem. Nowe przypadki podrabiania są zgłaszane co miesiąc.
Wskaźnik ryzyka BOM powinien być ponownie obliczany na podstawie określonej kadencji, zwykle kwartalnie dla pełnego BOM i miesięcznie dla składników Tier 1 i Tier 2. Ustaw automatyczne alarmy z Twojego narzędzia wywiadu cyklu życia dla powiadomień PDN i PCN na komponentach w Twoim BOM. Wpis powinien wywołać ponowną ocenę danego składnika oraz, jeżeli nowy wynik przekroczy granicę poziomu, natychmiastową eskalację.
Najczęstszym trybem awarii w zarządzaniu ryzykiem BOM jest traktowanie początkowych ćwiczeń punktowych jako projektu z datą zakończenia. Nie jest. Jest to ciągły proces operacyjny.
Jak Maketronics wspiera odpowiedź BOM ryzyka
W przypadku gdy ćwiczenie w zakresie oceny ryzyka BOM naświetla komponent z ograniczoną dozwoloną dostawą, Maketronics może doradzać w kwestii dostępności rynku wtórnego, pomagać w ocenie tego, co istnieje w przypadku zweryfikowanych zapasów, oraz tworzyć podejście do pozyskiwania zasobów proporcjonalne do ryzyka.
W przypadku komponentów Tier I, w przypadku których okno LTB zamyka się lub zamknęło, szybka ocena wtórnej pozycji podaży na rynku daje zespołom udzielającym zamówień informacje, których potrzebują do podjęcia decyzji o przeprojektowaniu LTB vs przed zamknięciem okna.
Przeprowadzenie przeglądu ryzyka dotyczącego BOM i znalezienie luk w dostawach składników Tier I? Porozmawiaj z drużyną Maketronics. i powiemy wam jak wygląda zweryfikowany obraz dostaw dla części wysokiego ryzyka.
Frequently Asked Questions
Ready to secure your supply chain?
Don't let obsolescence stop your production. Our experts are ready to find the hard-to-find.
